Zum Hauptinhalt springen

Erscht-Ouguscht-Red

«Mundart»-Kolumnist Gerhard Meister ermutigt Sie, eine Erst-August-Rede zu schreiben.

Erscht-Ouguscht-Rede si nid cool u si nid sexy u viellech o nid nötig, aber es git se. U zu jeder Ouguscht-Red gits öpper, wo se hautet u sech vorhär Gedanke macht u überleit, was är o oder sie i dere Erscht-Ouguscht-Red über d Schwiz chönnt verzöue, u de när ire erschte Phase Theme sammelt u Ifäu notiert u ire nächschte Phase au die Ideene u Ifäu, wo sech da müglichwiis über Monate hei agsammlet, sichtet u sortiert u sech när entscheidet für eis oder zwöi vo dene Theme u ire witere Phase fat afa schriebe u fiele a de Sätz u nervös wärde, wius nüme lang geit bis zum erschten Ouguschte, u när schliesslech häre schteit ads Rädnerpult – im Rügge z Füür u vor sech ds Mikrofon u d Lüt – u redt.

Ja, u när hautet är oder sie sini Erscht-Ouguscht-Red, wo är oder sie solang dran het gschaffet, u vor sech die Lüt, wo zuelose oder ömu dergliche tüe, aus würde si zuelose, oder eifach nume echli lisliger rede mitenang oder nümm ganz so lut schmatze bim Ässe vo ihrer Bratwurscht, für die nid zschtöre, wo wei zuelose, o we die viellech o nume dergliche tüe, aus würde sie zuelose, u viellech tüe o aui nume dergliche, aus würdi sie zuelose, viellech isch das so öppis wie dr patriotisch Minimauaschtand gegenüber Erscht-Ouguscht-Rede, wo sech d Schwizer druf geinigt hei: dass me, we öpper i Hörwiti en Erscht-Ouguscht-Red hautet, wenigschtens dergliche sött tue, aus würd me o lose.

U viellech gits ja glich me, wo zuelose, aus settig, wo nume dergliche tüe, aber öbs würklech o Schwizer git, wo jedes Jahr so ab öppe Mitti Juli ir Nacht, we sie am Schlafe si, Bsuech vomene chline Mandli überchömme, wo se probiert züberrede, i däm Jahr o mau en Erscht-Ouguscht-Red zhaute? Das Mandli, so wird bhouptet, isch würklech sehr chlin u muess ufem Chopfchüssi uf de Zeieschpitze balanciere, dass es bis zum Ohr ueche ma, ja u när hets äbe so nes winzigs Megaphon derbi u richtet dr Trichter vo däm Megaphon ufs Ohr vom Schläfer u rüeft so lut wies cha: «Hey los, du Penntüte, du muesch jetz ändlech o mau en Erscht-Ouguscht-Red haute!» U das schiins jedi Nacht bis zum erschten Ougschte. Uf jede Fau söus es paar Psychiater gäh i däm Land, wo Lüt si zuene cho, wo ne genau das, auso dr Bsuech vo däm chline Mandli, aus Problem heige gschiuderet. Eine vo dene Psychiater heig sech sogar überleit, öb är über das im Grund gno nid uninteressante Phänomen mau e Bricht sött veröffentleche ire psychiatrische Fachzitschrift, hets de när aber la si.

Ja u när het doch irgendeinisch i de 70er-Jahr e Schwizer Künschtler are Chatz en Erscht-Ouguscht-Red ghaute u het das i Alehnig a Beuys gmacht, wo ja o irgendeinisch i dere Zit emene tote Has het Amerika erklärt u mit dere Performance isch wäutberühmt worde. Oder viellech isch dr Beuys o scho wäutberühmt gsi u het die Wäutberühmtheit mit sine Wort, wo ner a dä tot Has het grichtet, no chönne schteigere, währed dr Schwizer Chünschtler mit sire patriotische Red, wo ner für d Chatz het ghaute, nid isch berüehmt worde. Öbs ar ufdringleche Symbolik isch gläge, wo em Zuschauer weni Ruum lat für eigeti Gedanke («für d Chatz» isch haut eifach «für d Chatz» u fertig), oder öb ers viellech sogar deheim het gmacht, ohni Zuschauer mit niemerem aus dere Chatz, wo ghört, was er seit, für d Symbolik vo däm, wo da vor sech geit, no zschteigere, isch hüt nümm zeruiere, die Aktion het ir Wäut kener Schpure hingerlah, sie isch würkiglos ids Nüt use verpufft u isch natürlech grad därum, chönnt me wieder säge, i ihrer Überischtimmig vo Handlig und Ussag, es perfekts Kunschtwärk gsi. Wie gseit, em Künschtler het das nüt bracht, hüt weiss me nid emau meh, wie ner het gheisse.

Dieser Artikel wurde automatisch aus unserem alten Redaktionssystem auf unsere neue Website importiert. Falls Sie auf Darstellungsfehler stossen, bitten wir um Verständnis und einen Hinweis: community-feedback@tamedia.ch