Em Rotchäppli isch das so öppis vo wurscht

«Mundart»-Kolumnistin Renée Maria Bellafante erfindet das Rotkäppchen neu.

hero image

Me sött ja wahrschynlech hie ke Produktewärbig mache, aber Dir chöits ja grad wider vergässe. Syt em ne Wyli chunnt im Fernseh geng die «Rotkäppchen-Sekt»-Reklame. U wi s de so isch: Steter Tropfen höhlt den Stein. I ha zu mym Gatte gseit: Dä mues i itz mau chouffe. Bsungers, wüu mer i de Ferie so ne gfährlech gueti Apéro-Mischig hei lehre kenne, wo Sekt oder Prosecco dry ghört. Rotkäppchen isch aukohooufrei – um so besser. Was süsch drychunnt, isch scho gnue prozäntig.

Item. I hocke im Wohnzimmer, my Gatte präpariert ir Chuchi d Apéröli. POAMM! I gheie fasch ab em Sofa, u ds Härz macht es paar Äxtra-Systole, so isch dä Zapfe abb. Us der Chuchi brummlets im tiefschte Bass: «Rotkäppchen, ma vaffanculo!» Offebar hets fasch e blaue Finger ggä, so isch dä Zapfe, no vor em dranne Dräie, abbzischt. He nu. Vilech z hert gschüttlet bim Transport mit em Velo. Aber ds Getränk isch fein gsy, u der Prozäntateil vo der Räschtmischig het d Fantasie la spriesse; e nöii Version vom aute Märli isch entstande:

Ds Rotchäppli isch auso fröhlech u ganz brav uf em Wäg zum Grosi, wo nid so zwäg isch. I sym Chörbli e Riise-Sparpackig Chips u ne Bottiglie vo däm Tonnerwasser. S stosst uf sym Spaziergang dür e tief Waud uf e ne versteckti Hanfplantage, macht es nätts Strüssli, wo s id s Chörbli leit, u marschiert fröidig wyter. «Schliesslech e gueti Medizin, wenn o nid anerchannt», dänkts.

Plötzlech steit der gross grau Wouf vor ihm, wo s scho ne Huuffe schuuregi Geschichte von ihm ghört het. Är blinzlet grüüseli u schläckt sech ds Muul. «Was hesch du da i dym Chörbli?», chnurret er, «u wohi geisch?» – «Zu mym Grosi, wo chrank isch, u hie bringen ig ihm es paar feini Sache, damit s gly wider besseret, lueg». Der Wouf gseht d Fläsche u byschtet: «Gib mer bitte o chly z trinke, weisch, der Bach isch ustrochnet, u i ha so Durscht.» Chuum wott ds Rotchäppli d Fläsche usenäh: POAFF! Der Zapfe vou i ds Oug vom Wouf, wo vor Chlupf u Schmärz hingerzi umgheit. Är joulet u wirft sech hin u här wi ne Schütteler bym ne Foul. Em Rotchäppli isch das so öppis vo wurscht, nach auem, wo s über dä bös Kärli ghört het.

Itz chunnt no ds Grosi im Nachthemli hinger em ne Boum füre, mit em Chuechetrööli ir Hang. So chrank isch es offebar o nid gsy. S isch o muff, wüu der Wouf ja eigentlech z ersch bi ihm hätt söue verbycho. S het scho lang im Bett gwartet mit em Chuechetrööli näb sech unger em Duvet. Jedefaus hets en ordentleche Schwung, wo s däm Wouf eis überzieht un ihm so no der Räschte git. Derzue mööggets «So, dü Souhund, da hesch!», was me vo däm bringe Froutschi gar nid würd dänke.

Der Jeger, wo itz o no derhärghaschtet chunnt, het e Wäutsfröid, won er ds Grosi no läbig fingt. «Hüerägüets Preichi!», meint er, fasch chly nydig. Är isch ja scho bim Huus gsy u het ds Grosi wöue rette, het aber niemer aatroffe. So lehrt er itz o ändlech mau ds Rotchäppli persönlech kenne. Si hocke uf ne moosbewachsene Stei, lö d Fläsche la kreise, schnabuliere Chips u röikle ds Bouquetli. Rotchäppli u Jeger tuusche viusaagendi Blicke. Us em Woufsfääli gits speeter schöni Chrägli u Ufsätz für d Winter-Sunntigsmänteli vo de Dame, u ds Wallis tuet d Fahne use, wüus wider e Wouf weniger het.

Der Jeger u ds Rotchäppli hürate in Saus und Braus u mit ganz viu Brüüseli-Wy üs am Ort, klar, gäll, und wenn sie nicht gestorben sind, dann leben sie heute noch. Em Grosi sys Chuechetrööli ziert ygänz Wallis im Chreisuverchehr es Inseli. Me isch am Überlege, ob me ds Trööli nid o no uf ds Wappe wetti tue, aber das isch no Gägestand vo Verhandlige. Me seit, dass sider der eint oder anger Wouf wyterzüglet isch.

Ja, myni Liebe, ds Märli vom Rotchäppli isch o nümm was aube!

Der Bund

Diese Inhalte sind für unsere Abonnenten. Sie haben noch keinen Zugang?

Erhalten Sie unlimitierten Zugriff auf alle Inhalte:

  • Exklusive Hintergrundreportagen
  • Regionale News und Berichte
  • Tolle Angebote für Kultur- und Freizeitangebote

Abonnieren Sie jetzt